Impresjonistyczny obraz, para w \u0142\u00f3\u017cku prze\u0142om XIX\/XX w Lovis Corinth ?<\/p>\n
Czy mo\u017ce to by\u0107 praca Lovisa Corintha poni\u017cej link do jednej z jego prac bardzo podobna, ostatnie zdj\u0119cie\u00a0<\/p>\n
to\u00a0podobna praca<\/p>\n
https:\/\/upload.wikimedia.org\/wikipedia\/commons\/a\/a7\/Lovis_Corinth_Frauengruppe_1904.jpg<\/p>\n
Lovis Corinth, w\u0142a\u015bciwie\u00a0Franz Heinrich Louis Corinth\u00a0(IPA: [\u2032ko:nnt]; ur.\u00a021 lipca\u00a01858\u00a0w\u00a0Tapiewie, zm.\u00a017 lipca\u00a01925\u00a0w\u00a0Zandvoort) \u2013 niemiecki malarz i grafik, przedstawiciel\u00a0impresjonizmu, wywar\u0142 wp\u0142yw na\u00a0ekspresjonizm\u00a0niemiecki. Malowa\u0142 obrazy o tematyce\u00a0mitologicznej, religijnej,\u00a0pejza\u017ce,\u00a0akty,\u00a0portrety\u00a0i\u00a0martwe natury. Zajmowa\u0142 si\u0119 grafik\u0105, wykonywa\u0142\u00a0akwaforty,\u00a0litografie\u00a0oraz ilustracje do ksi\u0105\u017cek[1].<\/p>\n
Curriculum vitae<\/p>\n
By\u0142 synem\u00a0garbarza, jednym z pi\u0119ciorga rodze\u0144stwa. W latach 1866\u20131873 kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w renomowanym gimnazjum\u00a0kr\u00f3lewieckim, a nast\u0119pnie (od 1876) w tamtejszej Akademii Sztuk Pi\u0119knych, b\u0119d\u0105c uczniem\u00a0Otto G\u00fcnthera, u kt\u00f3rego zdobywa\u0142 podstawy malarstwa historycznego. Studia uzupe\u0142nia\u0142 w\u00a0Berlinie\u00a0i\u00a0Weimarze.<\/p>\n
W 1880 rozpocz\u0105\u0142 studia na\u00a0Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Monachium. Odbywszy ochotniczo s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, przez trzy miesi\u0105ce studiowa\u0142 w\u00a0Antwerpii\u00a0malarstwo rodzajowe\u00a0u\u00a0Paula Gorge\u2019a\u00a0(1884). Jego obraz\u00a0Das Komplott\u00a0(Sprzysi\u0119\u017cenie) nagrodzony w\u00a0Londynie\u00a0br\u0105zowym medalem, w 1885 wystawiono te\u017c na\u00a0Salonie Paryskim. Do 1887 studia kontynuowa\u0142 w paryskiej pracowni\u00a0akademika\u00a0Bouguereau\u00a0i w\u00a0Acad\u00e9mie Julian, gdzie doskonali\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnie w malarstwie aktu[2][1].<\/p>\n
W 1891 zamieszka\u0142 w Monachium, gdzie inspirowa\u0142 go wp\u0142yw\u00a0Maxa Klingera\u00a0i\u00a0Franza von Stucka. Jesieni\u0105 1901 przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Berlina i w nowym \u015brodowisku w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w nurt sztuki progresywnej, zbli\u017caj\u0105c si\u0119 m.in. do\u00a0Maxa Liebermanna\u00a0i\u00a0Maxa Slevogta. Za\u0142o\u017cy\u0142 tam \u201eszko\u0142\u0119 malarstwa dla niewiast\u201d, a w 1903 po\u015blubi\u0142 sw\u0105 pierwsz\u0105 uczennic\u0119 i modelk\u0119\u00a0Charlotte Berend. Zosta\u0142 cz\u0142onkiem\u00a0berli\u0144skiej \u201eSecesji\u201d, w 1915 wybrano go jej przewodnicz\u0105cym[3][1].<\/p>\n
Pod zbrojn\u0105 ochron\u0105\u00a0(1915)<\/p>\n
Wskutek ataku\u00a0apopleksji\u00a0dozna\u0142 w 1911 lewostronnego parali\u017cu cia\u0142a.<\/p>\n
Rozpocz\u0119t\u0105\u00a0wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105\u00a0ideowo aprobowa\u0142, tworz\u0105c gloryfikuj\u0105ce j\u0105 obrazy (np. propagandowy\u00a0Pod zbrojn\u0105 ochron\u0105, 1915). Jej zako\u0144czenie wraz z kl\u0119sk\u0105\u00a0kajzerowskiej Rzeszy\u00a0zniweczy\u0142y jego nadzieje na zapocz\u0105tkowanie \u201eodnowy niemieckiego malarstwa\u201d z nadaniem mu rangi \u015bwiatowej[4].<\/p>\n
W 1918 w Berli\u0144skiej Akademii Sztuki przyznano mu tytu\u0142 profesora. 15 marca 1921 otrzyma\u0142 tytu\u0142 doktora\u00a0honoris causa\u00a0Uniwersytetu w Kr\u00f3lewcu. W 1925 zosta\u0142 cz\u0142onkiem honorowym Bawarskiej Akademii Sztuki. W 1896 zosta\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem dotychczas istniej\u0105cej\u00a0maso\u0144skiej\u00a0lo\u017cy\u00a0In Treue fest[5].<\/p>\n
By\u0142 autorem pism po\u015bwi\u0119conych sztuce malarskiej, m.in. autobiograficznych\u00a0Legenden aus dem K\u00fcnstlerleben\u00a0oraz podr\u0119cznika\u00a0Das Erlernen der Malerei\u00a0(1908); napisa\u0142 te\u017c biografi\u0119\u00a0Leistikowa\u00a0(1910) i rozpocz\u0119t\u0105 w 1906 autobiografi\u0119, wydan\u0105 po\u015bmiertnie w 1926.<\/p>\n
Od 1918 corocznie sp\u0119dza\u0142 lato w swej\u00a0bawarskiej\u00a0posiad\u0142o\u015bci w Urfeld nad\u00a0jeziorem Walchensee, b\u0119d\u0105cym g\u0142\u00f3wnym tematem jego licznych g\u00f3rskich pejza\u017cy. Zmar\u0142 w wieku 67 lat wskutek\u00a0zapalenia p\u0142uc\u00a0podczas podr\u00f3\u017cy artystycznej do\u00a0Amsterdamu[2][3].<\/p>\n
Creation<\/p>\n
Obok Slevogta i Liebermanna Corinth znamiennie reprezentuje charakterystyczny impresjonizm niemiecki, b\u0119d\u0105c zarazem prekursorem nowego kierunku jako tw\u00f3rca toruj\u0105cy drog\u0119 tamtejszemu ekspresjonizmowi[2][6].<\/p>\n
Kszta\u0142c\u0105c si\u0119 w akademii\u00a0kr\u00f3lewieckiej, tworzy\u0142 pocz\u0105tkowo pod wp\u0142ywem malarstwa starych mistrz\u00f3w flamandzkich i holenderskich (Fransa Halsa,\u00a0Rembrandta, zw\u0142aszcza\u00a0Rubensa, a tak\u017ce\u00a0Vel\u00e1zqueza) oraz pejza\u017cy\u00a0J.-F. Milleta[6][7]. Malarstwo jego odznaczaj\u0105ce si\u0119 ci\u0119\u017ckim i zmys\u0142owym\u00a0naturalizmem, sk\u0142ania\u0142o si\u0119 ku tematom orgiastycznym oraz do\u015b\u0107 p\u0142ytkim\u00a0alegoriom\u00a0heroicznym[2]. Od po\u0142owy lat 80., podczas studi\u00f3w w Pary\u017cu, artysta odszed\u0142 ju\u017c od pierwotnej idealizacji przedstawie\u0144 (np. studium cierpienia w portrecie umieraj\u0105cego ojca, 1888), ale formalnie i tematycznie nie zerwa\u0142 wci\u0105\u017c z tendencj\u0105\u00a0klasycyzuj\u0105c\u0105\u00a0(Zuzanna i starcy,\u00a0Diogenes)[6].<\/p>\n
Piet\u00e0\u00a0(1889; obraz zaginiony)<\/p>\n
W 1895 otrzyma\u0142 w Pary\u017cu z\u0142oty medal za obraz\u00a0Zdj\u0119cie z krzy\u017ca, kt\u00f3ry zyska\u0142 mu miano wsp\u00f3\u0142czesnego Rubensa (uprzednio wystawiony w\u00a0monachijskim\u00a0Glaspalast\u00a0i b\u0119d\u0105cy pierwszym obrazem sprzedanym). Podejmuj\u0105c tak spopularyzowany w sztuce motyw religijny, zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 plastycznym przedstawieniem nagiego cia\u0142a w spos\u00f3b niemal zmaterializowany oraz spot\u0119gowaniem tragizmu tej sceny poprzez niezwyk\u0142e jej na\u015bwietlenie w otaczaj\u0105cym mroku[8]. Uj\u0119cie to zastosowa\u0142 we wcze\u015bniejszym przedstawieniu\u00a0Piet\u00e0\u00a0(1890), wystawionym i wyr\u00f3\u017cnionym na Salonie Paryskim, a zaginionym podczas\u00a0ostatniej wojny. Od 1892 powstawa\u0142 te\u017c ekspresyjny cykl obraz\u00f3w z rze\u017ani, zaskakuj\u0105cych zar\u00f3wno uj\u0119ciem, jak i samym tematem.<\/p>\n
W tym czasie Corinth eksperymentowa\u0142 w zakresie technik malarskich, kieruj\u0105c si\u0119 ku impresjonizmowi, co uwidoczni\u0142o si\u0119 ju\u017c w\u00a0Autoportrecie ze szkieletem\u00a0m.in. w potraktowaniu detali i roz\u0142o\u017ceniu akcent\u00f3w \u015bwietlnych. Po\u0142\u0105czenie klasycystycznego tematu z nowatorsk\u0105 form\u0105 w obrazie\u00a0Salome z g\u0142ow\u0105 \u015bw. Jana\u00a0(1900), opr\u00f3cz wzrostu popularno\u015bci zwr\u00f3ci\u0142o uwag\u0119 na zmienny i prowokacyjny charakter jego osobowo\u015bci artystycznej[2].<\/p>\n
Psychiczny wstrz\u0105s i trwa\u0142a utrata zdrowia sprawi\u0142y, \u017ce od 1911 warsztat i nurt tw\u00f3rczo\u015bci artysty uleg\u0142 radykalnej przemianie. Corinth odszed\u0142 od powierzchownej zmys\u0142owo\u015bci i poszukiwa\u0144 tr\u00f3jwymiarowej perspektywy, oddaj\u0105c ca\u0142\u0105 przestrze\u0144 w silnym ruchu barwnej materii ze \u015bmielszym perspektywicznym uj\u0119ciem[2]. Nowy, nacechowany ekspresj\u0105 i bardziej spontaniczny spos\u00f3b malowania silniejszymi poci\u0105gni\u0119ciami p\u0119dzla, operuje te\u017c ciemniejszymi, ostro skontrastowanymi barwami[3][7]. W tym czasie artysta zaj\u0105\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dzia\u0142alno\u015bci\u0105 ilustracyjn\u0105[1].<\/p>\n
W nurcie ekspresji powstaj\u0105 i przedstawienia religijne, prowokuj\u0105ce uj\u0119ciem w postaci agresywnego przetworzenia tematu (O\u015blepiony Samson\u00a01912,\u00a0Kain i Abel\u00a01917,\u00a0Czerwony Chrystus\u00a01922). Na ich tle wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 kontrowersyjny\u00a0Ecce homo\u00a0(1925), ukazuj\u0105cy kobiet\u0119 w wi\u0119zach pomi\u0119dzy lekarzem a zbrojnym oprawc\u0105. Wybitne znamiona ekspresjonizmu okazuje\u00a0Wielki autoportret przed Walchensee\u00a0(1924)[3].<\/p>\n
Nad Walchensee Corinth do ko\u0144ca zajmowa\u0142 si\u0119 doskonaleniem ekspresyjnego stylu, opr\u00f3cz martwych natur (kwiat\u00f3w) najch\u0119tniej maluj\u0105c krajobrazy o silnym skontrastowaniu barw i z zatarciem poprzedniej dok\u0142adno\u015bci szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Ta sama tendencja uwidacznia si\u0119 w jego malarstwie portretowym, kt\u00f3re w p\u00f3\u017aniejszym okresie nacechowane jest wi\u0119ksz\u0105 emocjonalno\u015bci\u0105. B\u0119d\u0105c cenionym portrecist\u0105, malowa\u0142 m.in. polityka\u00a0Friedricha Eberta, admira\u0142a\u00a0von Tirpitza, malarzy\u00a0Leistikowa\u00a0i\u00a0Liebermanna, krytyka\u00a0Meiera-Graefego. W licznych autoportretach powstaj\u0105cych w ci\u0105gu \u017cycia dokumentalnie rejestrowa\u0142 zmiany zachodz\u0105ce w wygl\u0105dzie osobistym[2][3].<\/p>\n
Zaliczona do \u201ezdegenerowanych\u201d\u00a0Pi\u0119kna Imperia\u00a0(1925)<\/p>\n
P\u00f3\u017aniejsza recepcja<\/p>\n
W okresie\u00a0hitleryzmu\u00a0wczesne prace Corintha spotka\u0142y si\u0119 z aprobat\u0105, natomiast p\u00f3\u017aniejsze, o charakterze ekspresjonistycznym napi\u0119tnowano jako \u201esztuk\u0119 zdegenerowan\u0105\u201d. 295 jego prac skonfiskowano (w tym obrazy ze zbior\u00f3w Galerii Narodowej i\u00a0hamburskiej Kunsthalle); niekt\u00f3re znalaz\u0142y si\u0119 w 1937 na\u00a0monachijskiej\u00a0wystawie tzw.\u00a0sztuki zdegenerowanej, wi\u0119kszo\u015b\u0107 obraz\u00f3w sprzedano za granic\u0119, g\u0142\u00f3wnie do Szwajcarii.<\/p>\n
Od po\u0142owy ubieg\u0142ego stulecia do chwili obecnej obserwuje si\u0119 powr\u00f3t jego popularno\u015bci i wzrost zainteresowania jego malarstwem, czego \u015bwiadectwem jest wiele wystaw prac Corintha oraz liczba po\u015bwi\u0119conych mu wydawniczych publikacji.<\/p>\n
Portret Anny Schaumberg z lalk\u0105<\/p>\n
W zbiorach polskich<\/p>\n
Muzea polskie posiadaj\u0105 nast\u0119puj\u0105ce obrazy Lovisa Corintha:<\/p>\n
Muzeum Narodowe w Warszawie:\u00a0Anna Schaumberg z lalk\u0105\u00a0(1886)
\nMuzeum Narodowe we Wroc\u0142awiu:\u00a0Las. Pow\u00f3d\u017a nad Jeziorem Starnberskim\u00a0(1896)
\nMuzeum Narodowe w Szczecinie:\u00a0Portret pisarza Georga Hirschfelda i jego \u017cony Elli\u00a0(1903)
\nMuzeum Narodowe w Gda\u0144sku:\u00a0Akt kobiecy\u00a0(1909)
\nMuzeum Narodowe w Poznaniu:\u00a0Autoportret jako chor\u0105\u017cego\u00a0(1911)<\/p>\n
Bardzo dekoracyjny<\/p>\n
Technika: olej p\u0142\u00f3tno,<\/p>\n
Stan: bardzo dobry,<\/p>\n
Sygnatura: prawy dolny r\u00f3g, inicja\u0142 wi\u0105zany, na rewersie p\u0142\u00f3tna liczne piecz\u0119ci jaki zapiski tuszem i podpisy, niestety nie czytelne<\/p>\n
Wymiary: p\u0142\u00f3tno 32 cm na 32 cm, z ram\u0105 to oko\u0142o 42 cm\u00a0 na 42 cm<\/p>\n
Proweniencja:\u00a0 kolekcja prywatna<\/p>\n
Do ka\u017cdego przedmiotu Galeria wystawia certyfikat.<\/p>","protected":false},"featured_media":10230,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"product_cat":[41,39,40],"product_tag":[],"class_list":{"0":"post-10229","1":"product","2":"type-product","3":"status-publish","4":"has-post-thumbnail","6":"product_cat-malarstwo-dawne","7":"product_cat-dziela-sztuki","8":"product_cat-malarstwo","10":"entry","11":"has-media","13":"first","14":"instock","15":"taxable","16":"shipping-taxable","17":"purchasable","18":"product-type-simple","19":"has-product-nav","20":"col","21":"span_1_of_3","22":"owp-content-center","23":"owp-thumbs-layout-horizontal","24":"owp-btn-normal","25":"owp-tabs-layout-horizontal"},"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/antykilion.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/product\/10229","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/antykilion.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/product"}],"about":[{"href":"https:\/\/antykilion.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/product"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/antykilion.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10229"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/antykilion.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10230"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/antykilion.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10229"}],"wp:term":[{"taxonomy":"product_cat","embeddable":true,"href":"https:\/\/antykilion.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/product_cat?post=10229"},{"taxonomy":"product_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/antykilion.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/product_tag?post=10229"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}