Łowca myszy VISSCHER Cornelis (Haarlem ok. 1628-1670) akwaforta

Łowca myszy VISSCHER Cornelis (Haarlem ok. 1628-1670) akwaforta

Temat: Łowca myszy

na pierwszym planie sprzedawca trucizny na myszy i łowca myszy

Artysta: VISSCHER Cornelis (Haarlem ok. 1628-1670)

Data: ok. 1650 r

Medium: trawienie i grawerowanie

Miejsce produkcji Opublikowano w: Holandia

Materiały papier

Technika akwaforta rytownictwo

Wymiary Wysokość: Wysokość: 49 cm Szerokość: Szerokość: 41 cm – wymiary z obramowaniem

Cornelis Visscher (1629 w Haarlemie – 1658 w Haarlemie), był holenderskim rytownikiem Złotego Wieku i bratem Jana de Visschera i Lamberta Visscherów. Biografia Według Houbrakena był zdolnym rytownikiem, który wykonywał słynne odbitki (za życia) i miał niezwykły talent do rysowania według żywego modelu węglem drzewnym, który nie miał sobie równych. Houbraken wspomniał, że jego prace można było zobaczyć w kolekcji bogatego dyrektora holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej i kolekcjonera sztuki w Amsterdamie, który miał duży gabinet artystyczny, Jeronimusa Tonnemana. Grafiki Visschera zostały wykonane według różnych znanych malarzy z Haarlemu, takich jak Nicolaes Berchem, Adriaen van Ostade, Pieter van Laer i Adriaen Brouwer.[3] Według RKD miał dwóch braci, Jana de Visschera i Lamberta Visschera (1633-ok.1690) i był uczniem Pietera Claesza Soutmana[4]. Wykonał serię portretów drukowanych postaci religijnych z Amsterdamu i Haarlemu.[4] W 1653 wstąpił do Haarlem Guild of St. Luke. [4] Wywarł wpływ na Dirka Helmbrekera i Cornelisa Begę. [2] Jego uczniem był Jan Aelbertsz Riethoorn.[4] Wikimedia Commons zawiera multimedia związane z Cornelisem Visscherem. Inne Cornelis Visscher Houbraken wspomina Kornelisa de Visschera z Hamburga, popularnego rytownika w Amsterdamie, który utonął na morzu[5]. Ten inny Cornelis Visscher jest znany w RKD jako Cornelis de Visscher, który malował portrety, które później grawerowali inni. Utonął na morzu w 1586 r. w drodze powrotnej z Hamburga. Pochodził z Goudy. [6] Cornelis de Bie wspomina Cornelisa Visschera[7], który w swoich rycinach uwzględnił rybaków. Dokonał tego słynna rodzina kartografów Visscherów, a zapoczątkował je Claes Jansz Visscher. Nie wiadomo, czy Haarlemowie i Gouda Cornelis Visscherzy byli spokrewnieni z rodziną kartografów z Amsterdamu. Jednak De Bie poprawił nazwisko na s. 524 do ‘Jan Claessen de Visscher’

Akwaforta, kwasoryt (wł. acquaforte – mocna woda czyli kwas azotowy) – technika graficzna wklęsła, także odbitka otrzymana tą techniką. Technika akwaforty została wynaleziona na przełomie XV i XVI wieku, a spopularyzowano ją w XVI wieku[1].

Polega na wykonaniu metalowej formy drukowej z rysunkiem uzyskanym za pomocą trawienia. Płytę miedzianą lub cynkową pokrywa się nierozpuszczalnym w kwasie werniksem akwafortowym i następnie wykonuje się rysunek stalową igłą odsłaniając powierzchnię metalu[2]. Przez zanurzenie płyty w kwasie następuje wytrawienie wgłębnego rysunku na płycie. W celu pogłębienia kresek w partiach ciemnych rysunku proces ten powtarza się kilkakrotnie. Po ostatnim trawieniu i usunięciu werniksu w płytę wciera się farbę drukową, która zatrzymuje się tylko w wytrawionych zagłębieniach. Wciśnięta w wytrawione zagłębienia płyty farba przeniesiona zostaje pod naciskiem w prasie wklęsłodrukowej na papier[3].

Akwafortą posługiwali się: Albrecht Dürer, Rembrandt, Jacques Callot, Francisco Goya[4], Giovanni Battista Piranesi, James Abbott McNeill Whistler, Marc Chagall, Pablo Picasso, Taras Szewczenko, Daniel Chodowiecki, Jan Piotr Norblin, Michał Płoński, Leon Wyczółkowski, Józef Mehoffer, Józef Pankiewicz, Wojciech Weiss, Zbigniew Rabsztyn, Józef Pieniążek, Magdalena Gintowt-Juchniewicz, Cezary Paszkowski, Barbara Rosiak, Leszek Rózga, Barbara Narębska-Dębska, Tadeusz Michał Siara, Beata Nehring. Chaim Goldberg

Pierwsza akwaforta datowana jest na rok 1513, a jej twórcą jest szwajcarski sztycharz Urs Graf[5]. W wyniku rozwoju tej techniki w XVIII w. wynaleziono akwatintę poszerzającą możliwości oddawania