Annibale Carracci w typ. Pejzaż z wodospadem !!!

Annibale Carracci w typ. Pejzaż z wodospadem !!

Annibale Carracci (ur. 2 listopada[1] 1560 w Bolonii, zm. 15 lipca 1609 w Rzymie) – włoski malarz, rysownik, grafik i freskant okresu wczesnego baroku, główny przedstawiciel szkoły bolońskiej, współzałożyciel Akademii Carraccich, twórca nowożytnej karykatury, brat Agostina Carracciego, kuzyn Ludovica Carracciego.

Życiorys

Pochodził z rodziny rzemieślniczej. Był synem krawca Antonia. Prawdopodobnie kształcił się u bolońskich manierystów Bartolomea Passarottiego i Prospera Fontany. Działał w Bolonii i Rzymie. Podróżował do Parmy (1584–1585) i Wenecji (1587).

W 1583 przedstawił publicznie swoją pierwszą kompozycję – obraz ołtarzowy Ukrzyżowanie przeznaczony dla niewielkiego kościoła San Niccolò w Bolonii. Był współautorem malowideł ściennych w pałacach Bolonii: Fava (Dzieje Europy i Dzieje Jazona – 1583–1584, Dzieje Eneasza – ok. 1586), Magnani Salem (Historia założenia Rzymu – ok. 1589–1590) oraz Sampieri Talon (Sceny biblijne – 1593–1594).

Wraz z bratem Agostino i kuzynem Ludovico założył w 1585 Akademię Bolońską. W 1595 wyjechał na stałe do Rzymu na wezwanie kardynała Odoardo Farnese, gdzie wykonał freski w jego pałacu. W 1602 opracował kartony do cyklu malowideł dla rzymskiej kaplicy Herrera de San Giacomo degli Spagnioli.

Nie przywiązywał wagi do sławy i pieniędzy (przestrzegał brata: „Pamiętaj, Agostino, że jesteś synem krawca”). Nie założył rodziny i nie miał dzieci. Zmarł w wieku 49 lat. Został pochowany w Panteonie obok Rafaela.

Jego uczniami i współpracownikami byli m.in. Francesco Albani, Domenichino, Giovanni Lanfranco, Sisto Badalocchio oraz nieślubny syn Agostina Carracciego – Antonio.

Caravaggio nazywał go „zdolnym człowiekiem” i „dobrym malarzem”. Zdaniem Berniniego, „skupiał w sobie wszystko, co dobre: pełną wdzięku linię Rafaela, gruntowną anatomię Michała Anioła, elegancki sposób malowania Correggia, koloryt Tycjana i fantazję Giulia Romano i Mategni”[2].

Twórczość

Nawiązując do wzorów dojrzałego renesansu reprezentował nurt klasyczny w malarstwie barokowym. Malował duże obrazy ołtarzowe, obrazy sztalugowe o tematyce religijnej, mitologicznej i alegorycznej, kompozycje rodzajowe, portrety (m.in. liczne autoportrety), akty i pejzaże. Tworzył pod wpływem Leonarda da Vinci, Rafaela, Tycjana, Correggia i Veronesego. Zapoczątkował typ pejzażu idealnego (Ucieczka do Egiptu), wywierając duży wpływ na rozwój tego gatunku w XVII w. (Domenichino, Nicolas Poussin, Claude Lorrain). W swoich kompozycjach religijnych umiejętnie łączył wenecki koloryzm, toskański rysunek i lombardzki naturalizm. Pogodził dwa odmienne podejścia do istoty malarstwa, nie przyznając pierwszeństwa ani kolorowi (model wenecki), ani rysunkowi (model rzymski i florencki).

Był znakomitym rysownikiem. W 1630 ukazał się jego cykl rysunków rodzajowych Arti di Bolonia. Największe zbiory jego studiów i szkiców znajdują się dzisiaj w Luwrze i Windsorze.

Freski w Palazzo Farnese

Najwybitniejszym jego dziełem są freski w rzymskim Palazzo Farnese, przedstawiające sceny mitologiczne powiązane wspólnym tematem miłości (1596-1601), wykonane na zlecenie kardynała Odoarda Farnese. Program scen mitologicznych i alegorycznych do Camerino (niewielkiego prywatnego gabinetu) i Galerii Owidiusza opracował humanista Fulvio Orsini, pełniący funkcję nadwornego bibliotekarza kardynała. Na sklepieniu Galerii znalazły się epizody zaczerpnięte głównie z Metamorfoz Owidiusza. Poszczególne sceny umieszczone w wąskim pomieszczeniu o wymiarch 20 x 6 m z półkolistym sklepieniem kolebkowym zostały wpisane w iluzjonistycznie potraktowaną architektoniczną strukturę, dopełnioną antycznymi ornamentami i medalionami (quadri riportati). Główne malowidło na plafonie przedstawia oba bóstwa, Bachusa i Ariadnę, na rydwanach ciągniętych przez lamparty i kozły. Przed nimi na ośle jedzie pijany Sylen podtrzymywany przez nagich, tańczących i grających na różnych instrumentach młodzieńców. Triumfalny pochód wędruje na tle świetlistego pejzażu. W realizacji monumentalnego malowidła pomagali mu doraźnie brat Agostino i młodzi, wówczas jeszcze mało znani, malarze bolońscy: Domenichino, Giovanni Lanfranco i Francesco Albani. Wystrój Galerii Palazzo Farnese, obok fresków Michała Anioła w kaplicy Sykstyńskiej i stanz Rafaela, należy do najznakomitszych zespołów malowideł ściennych w Rzymie i wywarł decydujący wpływ na rozwój dekoracyjnego malarstwa iluzjonistycznego drugiej połowy XVII w. we Włoszech i Francji.

Wybrane dzieła

Opłakiwanie Chrystusa – 1580, 191 x 156 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Głowa śmiejącego się młodzieńca – 1583, Galeria Borghese, Rzym
Ukrzyżowanie ze świętymi- 1583, 305 x 210 cm, Santa Maria della Carità, Bolonia
Św. Sebastian – 1583-84, 186 x 107 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Chrzest Chrystusa – 1584, San Gregorio, Bolonia
Ciało Chrystusa – 1583-85, 77 x 89 cm, Staatsgalerie, Stuttgart
Pieta (Zdjęcie z krzyża z Matka Bożą i świętymi Klarą, Franciszkiem, Magdaleną i Janem) – 1585, Galleria Nazionale, Parma
Mistyczne zaślubiny św. Katarzyny – 1585-87, Museo di Capodimonte, Neapol
Połów ryb – ok. 1587, 136 x 253 cm, Luwr, Paryż
Wniebowzięcie Marii – 1587, 381 x 245 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Polowanie – 1585-88, 136 x 253 cm, Luwr, Paryż
Tronująca Madonna ze św. Mateuszem – 1588, 384 x 255 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Wenus z satyrem i amorkami – ok. 1588, 112 x142 cm, Uffizi, Florencja
Św. Franciszek z Asyżu – 1585-90, Museo di Capodimonte, Neapol
Dzieci drażniące kota – 1588-90, 66 x 89 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
Jedzący fasolę – 1580-90, 57 x 68 cm, Galleria Colonna, Rzym
Sklep rzeźnika lub Jatka – 1580-90, 185 x 266 cm, Christ Church Picture Gallery, Oksford
Madonna z Dzieciątkiem i jaskółką – 1589-90, 101 x 85 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Wenus i Adonis – 1590, 217 x 246 cm, Kunsthistorisches Museum, Wiedeń
Wniebowzięcie Marii – ok. 1590, 130 x 97 cm, Prado, Madryt
Pejzaż rzeczny – ok. 1590, 88,3 x 148,1 cm, National Gallery of Art, Waszyngton
Człowiek z małpą – 1590-91, 68 x 58 cm, Uffizi, Florencja
Madonna z Dzieciątkiem i świętymi (Ołtarz św. Łukasza) – 1592, 401 x 226 cm, Luwr, Paryż
Pokłon pasterzy – 1593, 85 x 63 cm, Galleria Nazionale d’Arte Antica, Rzym
Autoportret z ojcem artysty, bratem Agostino i jego synem Antonio – 1593, 60 x 48 cm, Pinakoteka Brera, Mediolan
Portret lutnisty Giulia Mascheroniego – 1593-94, 77 x 64 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Chrystus i Samarytanka – 1593-94, 170 x 225 cm, Pinakoteka Brera, Mediolan
Chrystus na krzyżu – 1594, 33,8 x 23,4 cm, Gemaldegalerie, Berlin
Jałmużna św. Rocha – 1594-95, 331 x 477 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Autoportret na sztalugach – 1595, 36,5 x 29,8 cm, Uffizi, Florencja
Koronacja Matki Boskiej – 1595, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
Wenus czesana przez trzy Gracje – 1590-95, 133 x 170,5 cm, National Gallery of Art, Waszyngton
Wenus, Adonis i Kupido – ok. 1595, 212 x 268 cm, Prado, Madryt
Wybór Herkulesa – ok. 1596, 167 x 273 cm, Museo di Capodimonte, Neapol
Chrystus wyszydzany – ok. 1596, 60 x 69,5 cm, Pinacoteca Nazionale, Bolonia
Chrystus w chwale – 1597-98, 194 x 142 cm, Galleria Palatina, Florencja
Kuszenie św. Antoniego – 1597-98, 50 x 34 cm, National Gallery w Londynie
Pejzaż z pokutującą Magdaleną – ok. 1598, 32 x 43 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Głowa mężczyzny – 1595-99, 46 x 37 cm, Galleria Palatina, Florencja
Autoportret z profilu – 1590-1600, Uffizi, Florencja
Ofiara Abrahama – 1599-1600, 45 x 34 cm, Luwr, Paryż
Pieta – 1599-1600, 156 x 149 cm, Museo di Capodimonte, Neapol
Trzy Marie u grobu – ok. 1600, 121 x 145 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Wniebowzięcie Marii – 1600-1601, 245 x 155 cm, Santa Maria del Popolo, Rzym
Chrystus ukazujący się św. Piotrowi na Via Appia (Quo vadis, Domine?) – 1601-02, 77 x 56 cm, National Gallery w Londynie
Rinaldo i Armida – 1601, Museo di Capodimonte, Neapol
Śpiąca Wenus – ok. 1602, 190 x 328 cm, Musée Condé, Chantilly
Ukamienowanie św. Szczepana – 1603-04, 41 x 53 cm, Luwr, Paryż
Męczeństwo św. Szczepana – 1603-04, 51 x 68 cm, Luwr, Paryż
Ucieczka do Egiptu – 1603, 122 x 230 cm, Galleria Doria Pamphilj, Rzym
Odpoczynek w czasie ucieczki do Egiptu – ok. 1604, śr. 82,5 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Autoportret – ok. 1604, 42,5 x 30 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Autoportret – przełom XVI/XVII w., do wojny w zbiorach Ordynacja Zamojskiej w Warszawie, zaginiony
Chrystus i Samarytanka przy studni – 1604-05, 60,5 x 146 cm, Kunsthistorisches Museum, Wiedeń
Opłakiwanie Chrystusa – 1606, 92,8 x 103,2 cm, National Gallery w Londynie
Pieta ze świętymi Franciszkiem i Magdaleną – 1602-1607, 277 x 186 cm, Luwr, Paryż
Narodziny Marii – 1605-1609, 279 x 159 cm, Luwr, Paryż
Krajobraz z toaletą Wenus – 1605-1610, 89 x 99 cm, Pinacoteca Nazionale, Bolonia
Madonna z Dzieciątkiem i małym św. Janem – śr. 29 cm, Prado, Madryt
Pejzaż z kąpiącymi się – 47 x 56 cm, Prado, Madryt
Portret brodatego mężczyzny z profilu – 34 x 27 cm, Kunsthistorisches Museum, Wiedeń
Portret młodego mężczyzny – 90,5 x 39 cm, Galleria Nazionale d’Arte Antica, Rzym
Św. Małgorzata – 239 x 134 cm, National Gallery of Australia, Canberra

Technika: olej na płótnie, koniec XVI w

Stan: bardzo dobry, widoczne ślady czasu

Sygnatura: obraz w typie Annibale Carracci z całą pewnością obraz klasy muzealnej

Wymiary:  płótna 110 cm x 156 cm z ramą około  125 cm na 171 cm obraz wielkoformatowy obłędny!!!

Do każdego przedmiotu Galeria wystawia certyfikat.

Bardzo dobre malarstwo obraz robi ogromne wrażenie !!!

210 000,00 

*Istnieje możliwość rezerwacji dzwoniąc pod numer:
+48 608466740 lub pisząc pod adres:
biuro@galerialion.pl lub 12337@wp.pl

Dodatkowy opis

Zobacz również

Screenshot 2024-06-25 at 15-11-36 Formularz wystawiania

Georges van der Straeten (1856-1928) Rzeźba, dziewczyna w kokardach XIX w

12 900,00 

nhgfgfr

Matthias Czwiczek Portret mężczyzny w żółtym stroju, XVII w ! atrybucja

27 000,00 

antykilion. pl xvii w

Willem Wissing Portret mężczyzny w zbroi i płaszczu z gronostajów, XVII w

140 000,00 

IMG-20240328-WA0005_1_-removebg-preview

Hendrick Avercamp, Łyżwiarze na lodowisku XVII w, około 1610 r ekspertyzy

75 000,00